حوزه هنری همدانحوزه هنری همدان
← همه اخبار
«ماییم و دلی...»؛ روایت ۱۸۱ رباعی از جهان شاعرانه میرهاشم میری

معرفی کتاب «ماییم و دلی...»

«ماییم و دلی...»؛ روایت ۱۸۱ رباعی از جهان شاعرانه میرهاشم میری

۲۵ آبان ۱۴۰۵۱۴

تاب «ماییم و دلی...» سروده زنده‌یاد استاد میرهاشم میری، شاعر پیشکسوت و نام‌آشنای همدانی، شامل ۱۸۱ رباعی با محوریت عشق، ایمان، دلدادگی و تأملات درونی انسان است که به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده؛ اثری که آخرین یادگار چاپ‌شده این شاعر از جهان شعر و اندیشه او به شمار می‌رود.

معرفی کتاب «ماییم و دلی...»؛ دفتر رباعی‌های میرهاشم میری

«ماییم و دلی...» عنوان آخرین اثر چاپ‌شده از استاد میرهاشم میری، شاعر پیشکسوت همدانی است؛ مجموعه‌ای شامل ۱۸۱ رباعی که با محوریت مفاهیمی چون عشق، ایمان، درد، تنهایی، شیدایی و احوال درونی انسان سروده شده‌اند. این اثر به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده و تجربه‌ای متفاوت در قالب رباعی معاصر فارسی به شمار می‌رود.

ویژگی شاخص این مجموعه، آغاز شدن تمامی رباعی‌ها با عبارت تکرارشونده «ماییم و دلی...» است؛ ترکیبی که به نقطه اتصال رباعی‌ها تبدیل شده و شاعر با تکیه بر آن، جهان عاطفی و اندیشه‌ورزانه خود را در قالبی موجز و موسیقایی روایت می‌کند.

کتاب «ماییم و دلی...»

کتاب «ماییم و دلی...» حاصل تجربه‌ای شاعرانه و فرمی از میرهاشم میری است. او در این دفتر، ۱۸۱ رباعی را با یک آغاز مشترک سروده و در هر رباعی، از زاویه‌ای تازه به مفهوم دل و پیوند آن با عشق، ایمان، رنج، مستی و تنهایی پرداخته است.

این رباعی‌ها در سال ۱۳۶۷ و طی چند ماه سروده شده‌اند و پس از گذشت حدود سه دهه، با تغییرات بسیار کمی به چاپ رسیده‌اند.

مقدمه کتاب نیز به بررسی پیشینه رباعی‌های هم‌سرآغاز در ادبیات فارسی اختصاص دارد. شاعر با مرور نمونه‌هایی از آثار عطار نیشابوری، اهلی شیرازی، اوحدالدین کرمانی، بیدل دهلوی، رباعیات منسوب به مولانا و همچنین شاعرانی چون نیما یوشیج، منصور اوجی و شاپور پساوند، جایگاه این اثر را در امتداد سنت ادبی رباعی‌های هم‌سرآغاز تبیین می‌کند.
کتاب ماییم و دلی در سال 1405 نامزد جایزه قلم زرین در بخش شعر بزرگسال قرار گرفت است.

چرا «ماییم و دلی...»؟

«ماییم و دلی...» تنها مجموعه‌ای از رباعی‌ نیست؛ بلکه روایتی پیوسته از جهان درونی شاعری است که در هر رباعی، دریچه‌ای تازه به احساسات و دریافت‌های انسانی می‌گشاید.

تکرار عبارت «ماییم و دلی...» در آغاز هر شعر، ضمن ایجاد وحدت و پیوستگی میان رباعی‌ها، به مجموعه هویتی مستقل بخشیده است. مخاطب در این دفتر با زبانی فشرده و آهنگین، تجربه‌های متنوعی از عشق، دلدادگی، رنج، ایمان و شیدایی را دنبال می‌کند.

این کتاب به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این مجموعه برای علاقه‌مندان به شعر کلاسیک و معاصر فارسی، دوستداران قالب رباعی و مخاطبانی که به مضامین عرفانی، عاشقانه و تأملات درونی انسان علاقه‌مندند، اثری خواندنی و قابل تأمل است. همچنین برای کسانی که به تجربه‌های نو در قالب‌های کهن شعر فارسی توجه دارند، «ماییم و دلی...» می‌تواند نمونه‌ای ارزشمند باشد.

استاد میرهاشم میری

استاد میرهاشم میری، شاعر پیشکسوت و از چهره‌های شناخته‌شده شعر انقلاب اسلامی، بهمن‌ماه سال ۱۳۳۳ در همدان دیده به جهان گشود. علاقه او به ادبیات و مطالعه از دوران کودکی شکل گرفت و از حدود سیزده‌سالگی سرودن شعر را آغاز کرد.

میری از جمله شاعرانی بود که با مطالعه مستمر آثار ادبی و بهره‌گیری از تجربه بزرگان شعر فارسی، مسیر شاعری خود را پی گرفت. او ارتباط و دوستی نزدیکی با چهره‌های برجسته شعر انقلاب، از جمله زنده‌یاد قیصر امین‌پور و زنده‌یاد سید حسن حسینی داشت و بیش از هر چیز به‌واسطه سرودن رباعی شناخته می‌شد.

نخستین اثر او با عنوان «ترانه‌های انتظار» در سال ۱۳۶۸ منتشر شد؛ مجموعه‌ای که مثنوی معروفی با همین عنوان و با موضوع امام زمان (عج) را در بر داشت. پس از آن، رباعی به مهم‌ترین عرصه فعالیت ادبی او تبدیل شد و میری در این قالب، زبان و جهان شعری ویژه خود را شکل داد.

او در کنار فعالیت‌های ادبی، توجه ویژه‌ای به شاعران جوان داشت و همواره از رشد و بالندگی نسل تازه شاعران حمایت می‌کرد. نگاه امیدبخش او به استعدادهای جوان و باورش به توانایی آنان در بازآفرینی تجربه‌های تاریخی و اجتماعی، از ویژگی‌های برجسته شخصیت فرهنگی این شاعر بود.

از دیگر آثار میرهاشم میری می‌توان به کتاب «هزارسال رباعی همدان» گردآوری رباعیات شاعران همدان و مجموعه رباعی « شاعرتر از این نمیتوانم باشم » که در دست چاپ است ، اشاره کرد.

آخرین اثر چاپ‌شده او، کتاب «ماییم و دلی...»، پس از درگذشتش منتشر شد؛ اثری که شاعر فرصت دیدن نسخه چاپی آن را نیافت و تنها یک روز پس از وفاتش به دست خانواده او رسید. میرهاشم میری پس از تحمل ده روز کما، در پی عارضه خونریزی مغزی و سکته قلبی درگذشت و پیکرش آذر ماه سال 1404 در قطعه هنرمندان باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد.

نام و آثار او، به‌ویژه در عرصه رباعی، بخشی از حافظه ادبی و فرهنگی همدان و شعر انقلاب اسلامی را شکل می‌دهد.

بخشی از کتاب «ماییم و دلی...»

«ماییم و دلی که شعله برمی‌گیرد

ترتیب عبادتی دگر می‌گیرد

از مرتبه‌ای که قدر بی‌قدران است

تا بام بلند عشق پَر می‌گیرد»

گالری تصاویر (۵)

اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://hamedan.hozehonari.ir/s/AAPWS7N

مطالب مرتبط

نظرات

در حال بارگذاری…