شب یلدایی بود که شیرینی اش از هندوانه بیشتر و مهمانانش روی گلی داشتند سرختر از انار
در کنار هم طعم شیرین دوستی را به کام زمستانی روزگار چشیدیم و به بلندای یک فرهنگ، «یک دقیقه بیشتر» همدیگر را شنیدیم و خواندیم .
در کنار تقویم ورق خوردهی بزرگان و استادان این جشن ( آقای میری و آقای حمدیه) ، کاسه آبی ریختیم پشت سر پاییز و سلامی دادیم به خورشید فرداهایمان...
قصهی زندگیتان خوش و عمرتان چون یلدا بلند باد
شب کنار هم بودنمان مبارک!
ژیلا طاهری تیزرو/ نویسنده