انتظار

 

 

 

 

 

انتظار

چه صبحِ بی غروبی می دمد از مشرق رویت

معطر کرده گل های جهان را عطر گیسویت

دمی که چشم در چشم تو شد خورشید، حس می کرد

چه نور بی زوالی می درخشد از فراسویت

کمی از خاک پایت را به قصد توتیا برداشت

شبی که ماه آهسته گذر می کرد از کویت

کلید آسمان ها و زمین در دست های توست

زمین و آسمان جمع است مابِین دو ابرویت

تمام فکر و ذکر آسمان این است، برگردی

که او با عشق بگذارد سر خود را به زانویت

هزاران نوح در کشتی تو آرام می گیرند

چه اسماعیل ها هستند مست رقص چاقویت

قلم ها عاجز از وصف مقام شامخت هستند

زبان گنگ است جایی که خدا باشد ثناگویت

قدم بگذار بر چشم زمین ، آهسته اهسته

بیا که بوسه برچیند زمین از دست و بازویت

 

احسان نرگسی